Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/134 K.2017/3529

Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/10/2014 tarih, 2014/183 - 2014/272 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Direnme kararının sanık müdafinin, daimi işçisi konumunda olmadığı anlaşılan abisine yapılması karşısında, sanık müdafinin temyizinin süresinde olduğunun kabulü ile mahkemece verilen 19.12.2014 tarihli temyizin reddi ilişkin ek kararın kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;

Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmadığı anlaşılmakla;Dairemizin 04.04.2014 gün 2013/15462- 2014/8335 sayılı bozma kararının kaldırılarak,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.04.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Sanığın, gece vakti meskun mahalde, refüjle bölünmüş yol iken diğer yol bölümünün yol yapım çalışmasından dolayı taşıt trafiğine kapatılması nedeniyle çift yönlü yol haline getirilmiş aydınlatmanın mevcut olduğu yolda idaresindeki yüksüz kamyon ile seyri sırasında kontrolsüz kavşağa yaklaştığı esnada gidiş istikametine göre yolun sağında yer alan orta refüj kısmından yola giren yayaya refüj kenarından yola doğru 1 metre mesafede aracının sağ ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın öldüğü olayda;

olay yeri inceleme raporunda belirtildiği ve dosyada mevcut olay yerine ilişkin fotoğrafların incelenmesinde de görüldüğü üzere, orta refüj üzerinde yüksek tel örgünün bulunduğu, yine kaza tespit tutanağına ekli kroki ve mahallinde düzenlenen raporlara ekli krokilerde gösterilen çarpma noktası dikkate alındığında yayanın orta refüj aralığından yada kaza yerine 30 metre mesafede bulunan yaya geçidinden geçmek yerine orta refüj üzerinde bulunan geçişe engel teşkil eden tel örgü ile kaplı bölümden yola girmesi ve müzakere sırasında heyetçe seyredilen CD görüntülerinde,

sanığın yayaya çarpmasından sonra kısa bir süre ve mesafede durduğunun görülmesi karşısında; sanığın dosya kapsamı itibariyle kazayı önlemek için alabileceği bir tedbirin olmadığı dolayısıyla da sanığa atfedilebilecek kusur bulunmadığından, bu olay nedeniyle beraati gerekirken mahkumiyetine ilişkin kararın onanması yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmamaktayım.