Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1535 K.2017/1649

2863 sayılı Kültür Ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu'na muhalefet suçundan sanık ...'nin, 2863 sayılı Kanun'un 67/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 50/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının aynı Kanun'un 58/1-6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair Marmaris 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/02/2013 tarihli ve 2010/153 esas, 2013/110 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, sanığın tekerrüre esas olduğu kabul edilen Karataş Asliye Ceza Mahkemesinin 12/04/2007 tarihli ve 2006/207 esas, 2007/76 sayılı kararının verildiği tarihte yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1. maddesinin 1. bendinde yer alan, “ikimilyar liraya kadar (ikimilyar dahil) para cezalarına dair olan hükümler… temyiz olunamaz” ve aynı maddesinin son cümlesindeki “ bu suretle verilen hükümler tekerrüre esas olmaz” şeklindeki hükümler karşısında, bahse konu ilamın tekerrüre esas alınmasında isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı'nın 05/01/2017 gün ve 94660652-105-48-7913-2016 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 25/01/2017 gün ve 2017/4034 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: