Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1726 K.2018/10323

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, ... vekili ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

21.06.2014 günü saat 11:20’de çift yönlü, çift şeritli, 4.5 metre genişliğindeki, bölünmemiş, sola keskin viraj tabelası bulunan virajlı asfalt yolda sanık sevk ve idaresindeki tır ile seyir halindeyken virajı döndüğünde, tırın dorsesinin bir kısmının şerit ihlali yaparak karşı şeridi işgal ettiği, karşı yönden idaresindeki aracıyla gelen katılan ...’ün bu sebeple direksiyonu sağa kırarak fındık bahçesine girdiği, 50 metre kadar yuvarlanarak devam ettikten sonra durabildiği somut olayda;

asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılan ... ve ...'ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde, katılanlar ... ve ...'in ise vücutlarında kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına neden olan sanık hakkında TCK'nın 61. maddesinde belirlenen temel cezanın bireyselleştirilmesine ilişkin ölçütler ve aynı kanunun 3. maddesindeki adalet, hakkaniyet ve orantılılık ilkesi gözetilerek tayin edilen temel cezada isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin, olay yerinde keşif yapılmadığına, sanığın kusurunun olmadığına, verilen ceza miktarının fazla olduğuna, katılan ... vekili ve katılan ... vekilinin verilen ceza miktarının az olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında tayin edilen 6 ay 20 gün hapis cezanın TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilmesi sırasında 5 ay gösterilmesi suretiyle maddi yazım hatası yapılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi sureti ile TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,