Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/182 K.2018/10546

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 00: 15 sıralarında, sanık sürücü ... 1,19 promil alkollü vaziyette sevk ve idaresindeki otomobil ile seyretmekte iken, olay mahalline geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybederek yolun sağından yol dışına çıkarak yaya kaldırımında yürümekte olan yaya ...’e çarparak, katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; kaza tespit tutanağına göre olay sırasında 1,19 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık hakkında, bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bozma talebine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi, ağırlaştırıcı neden olarak uygulanan madde fıkrasının da hatalı gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ile sanık hakkında eylemine uyan TCK'nın 89. maddesi uyarınca seçenek cezalardan adli para cezasının seçilmesi karşısında, TCK'nın 50/1-a maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Katılanın hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı gözetilmeden, hüküm fıkrasında işlev kaybına uğrayacak şekilde yaralandığının belirtilmesi,