KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/1924 E., 2019/3827 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Mart 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- CMK’nın 223/2-b. maddesi gereğince beraat
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Taşköprü ilçesinde bulunan Toki inşaatında, olaydan iki gün önce çalışmaya başlayıp çatı işçisi olan katılanın havanın yağışlı olması sebebiyle zemini kaygan ve ıslak olan çatıda yaklaşık 10 metre yükseklikten binanın birinci kat terasına düştüğü ve alınan geçici rapora göre nitelikli şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan olayda;
Toki inşaatı yapımının ...Yapı Pet. İnş.Teks. Gıda San. Tic.Ltd. şirketine verildiği, incelenen yapı ruhsatında şantiye şefinin sanık olmadığı, sanık tarafından dosyaya sunulan 02.06.2009 tarihli taahhütname içeriğine göre sanığın saha mühendisi (inşaat mühendisi) olarak 1 yıl süre ile ... Yapı Pet. İnş.Teks. Gıda San. Tic.Ltd.
Şirketinde çalışacağını taahhüt ettiği, teknik eleman listesinde sanığın hakediş mühendisi olarak görevlendirildiği görülmekle, 01.04.2014 tarihli bilirkişi raporunda sanığın her iki işvereni temsil ettiği ve onlar adına şantiye şefliği görevini yürüttüğü gerekçeleriyle asli kusurlu bulunduğu,
04.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda inşaatın yapım işini üstlenen ancak dosyada hangi şirket olduğu belirtilmemiş firmanın cezanın şahsiliği prensibine göre şantiye şefi olarak görevli sanığın tali kusurlu olduğu belirtilmiş ise de mahkemece “...sanığın 2009 yılında meydana gelen suça konu kazanın gerçekleştiği sırada ve tüm iş boyunca ilgili şantiyenin ve şirketin hakediş mühendisi olarak görev yaptığı şeklinde inkara dayalı savunma yaptığı,
sanık savunmasının Taşköprü Belediye Başkanlığına yazılan müzekkere cevabı ile de doğrulandığı...” gerekçeleriyle sanık hakkında beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamede bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/1924, K. 2019/3827, 21 Mart 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama