Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/1933 K.2020/579

2863 sayılı Kanunun 70, TCK’nın 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanıklar ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın işyerinde yapılan aramada dolabın alt bölmesinde 1 adet metal büst ve masanın ikinci çekmecesinde 50 adet sikkenin, sanık ...'in arabasında yapılan aramada ise şoför koltuğu altında 5 adet sikkenin ele geçirildiği, dosya kapsamında mevcut bağımsız bilirkişi raporunda, sanık ...'e ait iş yerinde ele geçirilen 50 adet sikkenin 2863 sayılı Kanun kapsamı dışında kaldığı, bir adet bronz büstün taşınır kültür varlığı olduğunun, sanık ...'in aracında ele geçirilen 5 adet sikkeden 3 tanesinin orta çağ İslami dönem sikkesi olup taşınır kültür varlığı niteliğinde olduğunun belirlendiği,

sanık ...'in aşamalarda değişmeyen savunmasında, ele geçirilen eserleri 1 ay kadar öncesinde Ürgüp'e ziyaret amaçlı gittiğinde, yol kenarında antika eser satışı yapan tanımadığı bir şahıstan satın aldığına, sanık ...'in de, 3-4 ay kadar önce amele pazarında açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği bir seyyar satıcıdan satın aldığına ilişkin aksi ispatlanamayan savunmaları karşısında, sanıkların eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların suç işleme kastlarının bulunmadığına, kararın eksik inceleme ile verildiğine, bilirkişi raporuna, alt sınırdan uzaklaşılarak cezalandırıldıklarına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanıklar hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- TCK'nın 52/4. maddesi gereğince taksitlerden birisinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken taksitlerden birisinin süresinde ödenmediği takdirde kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine karar verilerek infaz yetkisinin kısıtlanması ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarının yapılmamış olması,

3- Bilirkişi raporunda 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı belirtilen eserlerin müze müdürlüğüne teslimine karar verilirken dayanak Kanun maddesi olan 2863 sayılı Kanunun 75. maddesinin kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususların aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının adli para cezasına çevirmeye ilişkin altıncı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “Sanıklara verilen 10 ay hapis cezasının sanıkların şahsi ve ekonomik hali, suçun işleniş özelliği nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince 300 tam gün adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/2. maddesi gereğince, sanıkların ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000 TL adli para cezası ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına” cümlesinin eklenmesi, hükmün 7. fıkrasının son cümlesindeki “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “taksitlerden birinin ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edileceğinin ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtaratına'' ibarelerinin yazılması,