Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2 K.2017/3516

Eskişehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 13/11 /2014 tarih, 2014/485 - 2014/693 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca; Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından, direnme hükmünün incelenmesi için Dairemize gönderilmekle; dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma kararı üzerine mahkemece bozmadan önce verilen kararda yer verilmeyen yeni gerekçeler gösterildiği ve bu itibarla mahkemenin verdiği kararın direnme kararı olmayıp bozmaya uyularak verilen bir karar olduğu anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde, katılan ...'in yolcu, katılan ...'nın ise sürücüsü olduğu motorsiklet ile gündüz vakti meskun mahalde 2 yönlü 12 metre genişliğindeki yolda seyrettikleri esnada, gidiş istikametine göre yolun solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan ve yolun 5 metresini kateden yaya sanığa çarpması şeklinde gerçekleşen olayda; yayaların sanık sıfatını alamayacağı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.02.2014 tarih, 2013/12-10 esas-2014/80 sayılı ilamı ile belirtilmiş ise de;

dosya içeriğine göre, yaya olan sanığın, yola aniden girerek katılanların seyrini bozduğuna dair bir belirlemenin olmadığı gibi katılanların istikrarlı beyanlarında, yaya olan sanığın yol ortasına kadar ilerlediğini gördüklerinin anlaşılması karşısında; yaya sanığı gören motosiklet sürücüsünün hızını azaltmak suretiyle kazanın meydana gelmesine engel olabileceği anlaşılmakla; sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeksizin, sanık hakkında mahkumiyet hüküm tesisi,