KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/2075 E., 2017/8773 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Kasım 2017
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Dava
- Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
- Hüküm
- Davanın kısmen kabulü ile 3.135,03 TL maddi, 200,00 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Davacı ile ilgili tazminat davasına esas dosyaya ilişkin gerekçeli kararın Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde aslı ya da onaylı örneği dosya içine alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesi uyarınca, 3 aylık sürenin kesinleşen beraat kararının davacıya tebliği tarihinden itibaren başlayacağı hususu dikkate alınarak, kesinleşmiş beraat kararının davacıya tebliğ edilip edilmediği, bu kapsamda davanın süresinde açılıp açılmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
1-Tazminat davasına esas dosyada, davacı tarafından karar tarihinden önce ödenen ve ispatlanan vekalet ücretinin maddi tazminat kapsamına dahil edilebileceği, incelenen dosyada davacı “sanık” hakkında tesis edilen beraate ilişkin hükmün 17/06/2013 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten sonra davacı tarafından 01/02/2014 tarihli serbest meslek makbuzuna istinaden avukatına 3.000 TL vekalet ücreti ödediği,
makbuz tarihinin, hüküm tarihinden sonra olması sebebiyle bu bedelin maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği, kaldı ki bahse konu makbuzun üzerinde hangi dosyaya ilişkin verildiğinin de belirtilmediğinin anlaşılması karşısında, davacı lehine sadece gözaltında kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan 62.99 TL maddi tazminata hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/2075, K. 2017/8773, 13 Kasım 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama