Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2111 K.2017/6704

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde gerekli hız ve görüş şartlarına uymadan, meskun mahal içinde ve tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği kaza neticesinde katılanın vücudunda ağır kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda; katılan ... ... polis karakolunda alınan 25/09/2007 tarihli beyanında sanık ile uzlaşmak istemediğini belirttiği, 18/06/2008 tarihi duruşmada sanık ve katılan vekilince uzlaşmaya ilişkin görüşme yapılması iradesinin ortaya konulmasını takiben mahkemece katılan vekiline uzlaşma hususunda beyanda bulunmak üzere süre verildiği, takip eden duruşmalarda ise taraflarca bu hususta bir talebin mahkemeye iletilmediği,

sanık tarafından sunulan temyiz dilekçesinde de katılanın uzlaşma teklifinin kabul görmediğinin açıkça belirtildiği anlaşılmakla, atılı suçun uzlaştırma hükümleri kapsamından kaldığı gerekçesiyle tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre; sanığın sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçundan hüküm kurulurken anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,