Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2142 K.2017/7857

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Dairemizin 06/05/2014 tarih, 2013/18810 Esas – 2014/10947 Karar sayılı bozma ilamına konu olan mahkemenin 21/03/2013 tarihli ek kararı ile sanığın TCK'nın 89/4, 62, 50, 52 maddeleri gereğince 6000 tl adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, hükmün yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edildiği, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucu hükmün bozulmasından sonra yapılan yargılama sonunda sanık hakkında TCK'nın 89/4, 62. maddeleri gereğince sonuç olarak 10 ay hapis cezasına hükmedilerek cezalandırılmasına karar verildikten sonra CMUK'un 326/son maddesi gözetilip infazın 21/03/2013 tarihli ek kararla verilen 6000 TL adli para cezası esas alınarak yapılmasına karar verilmesi yerine sanığın 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,