Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2330 K.2017/7553

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Tazminat talebinin dayanağı olan ceza dava dosyası içeriğine göre, davacının, 17/11/2000 - 29/09/2004 tarihleri arasında 3 yıl 10 ay 12 gün tutuklu olarak kaldığı, yapılan yargılama sonucunda da 7 yıl 12 ay hapis cezasına mahkum olduğunun anlaşılması karşısında, CMK'nun 141/1-f maddesi uyarınca davacının mahkum olduğu hapis cezasından daha az süre tutuklu kaldığı dikkate alınarak davanın reddi yerine, yazılı şekilde 5275 sayılı CGTİHK’na göre belirlenen şartla tahliye süresinin tutukluluk süresinden düşülmesi suretiyle belirlenen süre için tazminata hükmolunması,

Kabule Göre de;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar davacının elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacı lehine belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,