Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2366 K.2017/8780

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre davalı taraf açısından hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacının haksız tutuklu kaldığı sürenin tamamının İzmir 3. Çocuk Mahkemesinin 18/04/2014 tarih, 2014/71 sayılı değişik iş sayılı kararı ile başka mahkumiyetinden mahsup edildiğinin anlaşılması karşısında, CMK'nın 144/1-a maddesinin yürürlükten kaldırılması nedeniyle mahsup durumu tazminata engel oluşturmamakta ise de, haklarında mahsup işlemi yapılmayan kişilerle tutukluluğu başka mahkumiyetinden mahsup edilenler arasındaki dengenin, hak ve nesafetin sağlanması gerektiği de gözönünde bulundurularak davacı lehine makul bir maddi ve manevi tazminata hükmolunması gerektiği gözetilmeden, fazla miktarda maddi ve manevi tazminata hükmolunması, temyiz eden tarafın sıfatı dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.