Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2622 K.2017/4468

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat istemlerinin karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, tazminat talebinin dayanağı olan Yüksekova Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/1947 sayılı dosyası üzerinden yürütülen soruşturma kapsamında, davacı (şüpheli) hakkında üzerine atılı kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla satmak suçundan 17.03.2011 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği,

kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın, Esendere Gümrük Müdürlüğünün itirazı üzerine, Van 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2014/357 D.iş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verilmesi suretiyle 08.05.2014 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 23.06.2014 tarihinde, 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde belirtilen sürede açıldığının anlaşılması karşısında, davacının tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, davanın, kararın kesinleşme tarihinden itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesi,