Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2641 K.2018/896

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Alkolün etkisiyle araç kullandığı tespit edilen sanık hakkındaki temel cezanın, 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi uyarınca tayini gerektiği gözetilmeksizin, uygulama maddesinin, “TCK 179/2. madde delaleti ile TCK 179/3. madde” şeklinde gösterilmesi,

2- Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas tam gün sayısı gösterilmeyerek, 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesine; bir tam gün karşılığı takdir edilen adli para cezasının miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine; ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına hükümde yer verilmemek suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine muhalefet edilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesinde, tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceğinin ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının öngörüldüğü, mükerrirlere özgü infaz rejimi ile denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde ise, mükerrirler hakkında tayin olunan hapis cezasının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, adli para cezasının infazı konusunda herhangi bir düzenleme bulunmadığı,

aynı Kanunun 106. maddesinde de mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği gözetilmeksizin, kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrilmiş olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının ilk paragrafında yer alan kanun maddesinin, “TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesi” şeklinde;

üçüncü paragrafının, “Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın, sanığın kişiliği, sosyal - ekonomik durumu, yargılama sürecindeki pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler dikkate alınarak, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca 25 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı takdiren 20 TL'den paraya çevrilerek, sanığın 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde düzeltilmesi; üçüncü paragrafından sonra gelmek üzere hükme, “Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi;