Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2661 K.2018/1578

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu taksirli suç olmayıp, kasten işlenebilen suçlardan olduğundan, temel ceza tayininde “güdülen amaç ve saik” gerekçesine dayanılmasında isabetsizlik görülmemiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki (I) ve (III) numaralı bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasına esas tam gün sayısı gösterilmeyerek, 5237 sayılı TCK'nın 52/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının dördüncü ve beşinci paragrafları hükümden çıkarılarak yerine, “Suçun işleniş özelliği, niteliği nazara alınarak, yaptırım ile eylem arasındaki orantılılık ilkesine göre sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının, TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca 25 gün karşılığı adli para cezasına çevrilmesine,