Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/268 K.2017/2789

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 85/1,62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Baskil Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.07.2009 tarihli ve 2008/133 esas, 2009/68 sayılı kararını müteakip sanığın deneme süresi içerisinde 03.05.2011 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği ve Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği ve hükmün 30.06.2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Elazığ 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2016 tarihli ve 2016/420 esas,

2016/517 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi;

06.06.2005 günü saat 15.30 sıralarında sanık ...'ın yönetimindeki motorsikletle yerleşim yeri dışında, 3.60 metre genişliğinde, iki yönlü, hafif virajlı ve eğimli, asfalt kaplama yolda seyir halindeyken, tarafsız tanık beyanlarına göre karşıdan gelen minibüsle çarpışmamak için direksiyonu sağa kırıp şarampole yuvarlanması sonucu motorsikletin sepetinde bulunan ...'ün vefatı ile sonuçlanan ve sanığın tam kusurlu olduğu somut olayda, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme yapıldığına, beraatine karar verilmesi ve lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile sanık hakkında hak yoksunluğuna hükmedilmesi,