Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2712 K.2020/577

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçirilen ve 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı anlaşılan tarihi eserlere ilişkin olarak sanığın aşamalardaki savunmalarında, suça konu eserleri hayvan otlatırken bulduğunu ve 4 yıldır da kendisinde olduğunu beyan etmesi karşısında, 2863 sayılı Kanunun 4/1. maddesinde sözü edilen “bulma” olgusunun gerçekleştiği ve aynı maddede öngörülen zorunluluğa aykırı olarak süresi içerisinde yetkili mercilere bildirilmediği, bu niteliğiyle eylemin aynı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen "haber verme zorunluluğuna aykırılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında 2863 sayılı Kanunun 73/1. maddesi uyarınca hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- 2863 sayılı Kanunun 73. maddesinde hapis ve adli para cezasının birlikte öngörülmesine rağmen sanığın sadece hapis cezası ile cezalandırılması,

2- Bilirkişi raporuyla 2863 sayılı Kanun kapsamında kaldığı anlaşılan eserlerin Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilirken dayanak kanun maddesinin 2863 sayılı Kanunun 75. maddesi yerine aynı Kanunun 73. maddesi olarak yanlış gösterilmesi,

3- Bilirkişi raporunda haklarında değerlendirme yapılamadığı belirtilen 3 metal objenin akıbeti hakkında karar verilmemesi,

4- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,