KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/2720 E., 2018/12174 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Şikayetçi ...'ın davaya katılması hakkında usulüne uygun şekilde bir karar verilmemiş ise de, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan, talimat mahkemesindeki duruşmaya katılan, vekili marifetiyle beyan dilekçesi sunan ve hükmü temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan müştekinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
Soruşturma evresinde beyanı alınan katılan ...'ın CMK'nın 253. maddesi uyarınca uzlaşmak istemediği yönünde beyanda bulunduğu ve dosya kapsamında bulunan 02/01/2014 tarihli uzlaşma teklif formunda da uzlaşmak istemediğine yönelik iradesini ortaya koyduğu anlaşılmakla, tebliğnamede CMK'nın 254. maddesindeki değişiklikler göz önünde bulundurularak taraflar arasında uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gerekçesiyle bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yönelik değerlendirme yapılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargılama aşamasında kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/2720, K. 2018/12174, 17 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama