Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/2775 K.2018/620

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu 5271 sayılı CMK’nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olup, soruşturma aşamasında uzlaşma sağlanamadığından kamu davası açıldığı anlaşılmakla; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi için bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık hakkında erteleme hükümlerinin ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin, katılan vekilinin kusur tespitine, eksik incelemeye, sanık hakkında lehe olan hükümlerin uygulanmaması gerektiğine, tayin edilen cezaya ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 2013/12790 Esas, 2014/8442 Karar sayılı ve 07/04/2014 tarihli bozma ilamında da belirtildiği üzere, adli para cezasının gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması