KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/2790 E., 2018/954 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kasten yaralama, Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
- Hüküm
- TCK’nın 86/2, 3-e, 62/1 ;179/3-2, 62/1 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Kasten yaralama ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan sair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;
Sanığın 1.90 promil alkollü olarak sevk ve idare ettiği araçla mağdurun üzerine sürerek gerçekleştirdiği yaralamalı trafik kazasına neden olması eyleminde trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçlarının oluştuğu; ancak, TCK'nın “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma” başlıklı 179. maddesinin 3. fıkrasında alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek olan kişinin araç kullanma hâlinin suç olarak düzenlendiği, anılan maddede belirtilen suçun tehlike suçu olduğu,
somut olayda ise bir kişinin yaralanmış olması nedeniyle zarar suçunun oluştuğu, tehlike suçunun meydana gelen netice ile zarar suçuna dönüşmüş olması karşısında, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ise hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/2790, K. 2018/954, 5 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama