Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3115 K.2018/5951

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekili ve davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Aracın kullanılmamasından kaynaklı 23.031 TL maddi tazminata, iade tarihi olan 08/11/2007 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiği gözetilemeden, 10/05/2006 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması,

2-El koyma nedeniyle oluşacak hasar bedeli olan 3.917,60 TL'ye aracın teslim tarihi olan 08/11/2007 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiği, gerekçeli kararda da bu tarihten itibaren yasal faiz uygulandığı belirtilmesine karşın, hükmün esasını oluşturan kısa kararda, 10/11/2007 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması suretiyle hükümle gerekçe arasında çelişki yaratılması,

Kanuna aykırı olup, davacı vekili ve davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. numaralı bendinin ilk paragrafında yer alan, “ 23.031,00 TL maddi tazminatın aracın davacı şirket adına tescil tarihi olan 10.05.2006” ibaresinin çıkartılarak, yerine, “