Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3186 K.2020/4197

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 09/04/2013 tarihli yerinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen raporda; 867 nolu parsel üzerinde tek katlı sıvası yeni tamamlanmış olan inşaat halindeki betonarme yapıdan da bahsedildiği halde Adana Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 04.06.2013 tarihli 2013/13358 esas nolu iddianemede anılan eyleme yer verilmediği dikkate alınarak zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

08/10/2013 tarih ve 6498 sayılı Kanun ile değişik 2863 sayılı Kanunun 7. maddesine göre, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin tescil kararlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanunu uyarınca maliklere tebliğ edileceği; sit alanlarının, tabiat varlıklarının ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin tescil kararlarının da Resmî Gazete’de yayımlanmakla birlikte, Bakanlığın internet sayfasında bir ay süreyle duyurulacağı.

Belirtilen değişiklik öncesinde yapılan tescil işlemleri bakımından ise, tek yapı ölçeğindeki kültür ve tabiat varlıkları ile korunma alanlarına ilişkin olarak, taşınmaza ait tapu kaydının beyanlar hanesinde tescil şerhi bulunup bulunmadığına; sit alanları, tabiat varlıkları ve tek yapı ölçeğinde tescil edilen taşınmazlar da dâhil olmak üzere malikleri idarece tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin olarak, tescil kararının mahallinde mutat vasıtalarla ilan edilip edilmediğine bakılması gerektiği;

Bu kapsamda somut olay değerlendirildiğinde; Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 14/10/1993 gün ve 1550 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli Misis Antik Kenti sınırları içerisine inşaat yaptığının bilirkişi raporlarıyla sabit olduğu, anılan kurul kararı ve kararın mahallinde usulüne uygun olarak mutat vasıtalarla ilan edildiğine dair tutanakların dosya kapsamında mevcut olduğu, bu itibarla sanığın, müdahalede bulunduğu yerin sit alanında kaldığını bilmediğine yönelik savunmasına itibar edilemeyeceği anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Her ne kadar mahallinde keşif icra edilmiş ve keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda, binanın yaklaşık 10 yıllık olduğu belirtilmiş ise de, tek katlı briket örgü duvarlı betonarme yapı, parke taşlarınn döşenmesi ve bahçe duvarı örülmesi şeklindeki iddianame konusu eylemlerin tek tek teknik açıdan irdelenmediği, eylemlerin niteliği, basit- esaslı onarım kapsamında olup olmadıkları hususlarında bir tespitte bulunulmadığı gibi, eylemlerin yapım tarihinin tespitinde hangi teknik verilerden faydalanıldığı noktasında somut verilerden uzak kaldığı anlaşılmakla;

Mahallinde önceki bilirkişi heyetinden farklı olarak seçilecek, konusunda uzman inşaat mühendisi bilirkişilerin katılımı ile yeniden keşif icra edilip, yapıda kullanılan malzemelerin eskiliği, renkteki solmalar ve yıpranma durumu ile tüm dosya kapsamındaki evrak bir bütün halinde değerlendirilerek iddianame konusu eylemlerin her birinin ayrı ayrı yapım tarihinin ( suç tarihinin ) tereddüte yer vermeyecek şekilde tespiti ve yukarıda belirtilen hususları da ayrıntılı biçimde irdeler, mahkeme denetimine açık olacak nitelikte bilirkişi raporu temini ile, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Adana 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.12.2009 tarih 2009/253 esas – 2009/1360 karar sayılı ilamıyla 5237 sayılı TCK'nin 142/1-f maddesi gereğince elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan verilen erteli 6 ay 20 gün hapis cezasını içeren mahkumiyete ilişkin, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un geçici 2/2. maddesi ile "Abonelik esasına göre yararlanılabilen elektrik enerjisinin,

suyun ve doğal gazın sahibinin rızası olmaksızın ve tüketim miktarının belirlenmesini engelleyecek şekilde tüketilmesi dolayısıyla bu Kanun'un yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla hakkında hırsızlık suçundan dolayı kovuşturma yapılan veya kesinleşmiş olup olmadığına bakılmaksızın hakkında hüküm verilen kişinin, bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten itibaren altı ay içinde, zararı tamamen tazmin etmesi halinde, hakkında cezaya hükmolunmaz, verilen ceza tüm sonuçlarıyla ortadan kalkar." hükmünün getirilmesi karşısında,

tekerrüre esas alınan kararda uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve sanık tarafından ödeme yapılıp yapılmadığı hususları belirlendikten sonra, sanık hakkında TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanık hakkında infazda tereddüt yaratacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Yasanın 106/4-11. maddeleri uyarınca tahsiline karar verilmesi,

3- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,