Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3463 K.2017/4782

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 89/1, 89/2-b ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun'un 51. Maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanun'un 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarının uygulanmasına dair İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/11/2016 tarihli ve 2016/230 esas, 2016/586 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, taksirli suçtan mahkumiyetine karar verilen sanık hakkında, kasıtlı suçtan dolayı mahkumiyet halinde uygulanabilen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 02.05.2017 gün ve 94660652-105-35-2368-2017-kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan mahkum olan sanık hakkında, kasten işlenen suçlarda uygulanan TCK'nın 53. maddesi gereğince hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28/11/2016 tarihli, 2016/230- 2016/58 sayılı kararının CMK’nın 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, CMK'nın 309/4-d maddesindeki “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme gereği bozma nedenine göre uygulama yapılarak,