Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3573 K.2017/6896

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana 2 Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/237 esas, 2012013/489 karar, Adana 4 Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/163 esas, 2013/406 karar, Adana 5 Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/149 esas 2013/257 karar sayılı gerekçeli kararları incelendiğinde, davacının 21/11/2011-23/11/2011 arasında gözaltında kaldığından bahisle lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesine karar verilmiş, her üç dosyanın konusunun aynı olması ve bu kapsamda davacı lehine takdir edilecek tazminatın bu husus dikkate alınarak takdir edilmesi gerektiği bu dosyalarda gözetilmemiş ise de, bu konu kanun yararına temyiz yolu ile incelenmesi için dairemize gelmediğinden, her hangi bir karar verilmemiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün davalı taraf açısından kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;