Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3599 K.2017/7000

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 1.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/12/2016 tarihli ve 2016/275 esas, 2016/517 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, taksirle yaralama suçunun 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b-2. maddesi gereğince uzlaştırmaya tabi suçlardan olduğu ve soruşturma evresinde vermiş oldukları beyanlarında sanık ile müştekinin uzlaştırmayı kabul ettiklerini beyan ettikleri anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanunu’nun 253. maddesindeki esas ve usullere göre uzlaştırma işlemlerinin yerine getirilmesini müteakip, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayininin gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 16.06.2017 gün ve 94660652-105-07-4138-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.06.2017 gün ve 2017/39933 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5271 sayılı CMK’nın 253/1. maddesi gereğince uzlaşmaya tabi olduğu, sanık ve müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanlarında uzlaşmak istediklerini beyan etmeleri karşısında, soruşturma aşamasında usulüne uygun uzlaştırma işlemi yapılmadan kamu davasının açıldığı, mahkemenin de belirtilen eksikliği gidermediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın uzlaşma başlıklı 253 ve 254. maddelerinde düzenlenen uzlaşma hükümleri uygulanıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,