Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3678 K.2020/3052

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü sanığın sevk ve idaresindeki otomobille seyrettiği sokak üzerinde T kavşak mahallinde sola dönüş yaparak seyrine devam ederken, direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu karşı yönden gelen şarjlı bisikletin önüne, aracının sol önü ile çarpması şeklinde meydana gelen ve birisi nitelikli olmak üzere iki kişinin yaralanması ile sonuçlanan olayda, sanığın asli kusurlu olduğu kabul edilerek;