Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/3715 K.2017/9369

Davacı ... ...’in tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacı ...’in tazminat talebinin kısmen kabulü ile 4.000 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacıların tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Davacılar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Davacılar vekilinin yokluğunda verilip 06/11/2015 tarihinde tebliğ olunan karara karşı 1412 sayılı CMUK 310. maddesinde belirtilen bir haftalık süre içerisinde temyiz isteminde bulunulmadığı gibi, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 06/11/2015 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 433/2 maddesinde belirtilen 10 günlük süre içerisinde katılma yolu ile de temyiz talebinde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, hüküm tarihi itibariyle temyiz istemi süresinde olmadığından 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca davacılar vekilinin temyizinin isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Haksız yere gözaltında kalan her bir davacı için ayrı dava açıldığı dikkate alınarak, her bir davacı için ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, davacılar lehine tek vekalet ücreti takdir edilmesi, temyiz eden tarafın sıfatı dikkate alınarak, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacılar lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacıların sosyal ve ekonomik durumu, üzerilerine atılı suçun niteliği, gözaltına alınmalarına neden olan olayın cereyan tarzı, gözaltında kalınan süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edecekleri parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda çok fazla manevi tazminata hükmolunması,