KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/3966 E., 2018/2868 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2018
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK’nın 85/2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4,53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Karar Metni
408 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Soruşturma evresinde, 18.06.2014 tarihli kolluk ifadesinde şikayetçi ...’ın uzlaşmak istemediğini beyan ettiği, adli soruşturmanın başladığı tarihten hüküm tarihine kadar geçen süre içerisinde gerek sanığın gerek şikayetini devam ettiren katılanın uzlaşma konusunda bir çabaları ve dosyaya yansıyan bir iradelerinin bulunmadığı dikkate alındığında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen tebliğnamedeki (1) nolu görüşe, tanık ...’in talimat ile alınan 17.04.2015 tarihli ifadesinde yemini yaptırılmamış ise de;
dosyada mevcut deliller karşısında sonuca etkili olmadığından tebliğnamedeki (2) nolu görüşe, ölenin mirasçılarının kendilerini tek vekil ile temsil ettirdiği, yaralanan katılan ...’ın vekil ile temsil edilmemesi karşısında, katılanlar lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca tek vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki (4) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, TCK'nın 52/4. maddesi gereğince, tayin olunan adli para cezasına ilişkin taksitlerden birinin ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine,
infazı kısıtlar şekilde "Hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içerisinde taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde TCK’nun 52/4 maddesi uyarınca geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının ödenmeyen kısmına karşılık gelen gün miktarının hapis cezasına çevrilerek iki saat çalışılması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği hususunun sanığa ihtarına,(ihtar edilemedi)" biçiminde karar verilerek TCK'nın 52/4 maddesine aykırılığa yol açılması;
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/3966, K. 2018/2868, 13 Mart 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama