Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4025 K.2018/811

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Uyulmasına karar verilen bozma ilamında vurgulanmasına rağmen gerekçeli karar başlığında sanıktan şikayetçi olmayan suçtan zarar görenin müşteki ve 06.05.2012 olan suçun işlendiği tarihin 06.04.2012 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım yanlışlıkları, suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması ise mahallinde ilavesi mümkün noksanlık kabul edilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Kayden 15.12.1983 doğumlu sanık hakkında hükmedilen hapis cezası 5 ay olduğu ve suçun işlendiği 06.05.2012 tarihi itibariyle sanık 18 yaşını doldurup, 65 yaşını bitirmediği halde, kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesinde öngörülen seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilirken, uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 50/3. maddesine yer verilmesi,

2- TCK'nın 50/6. maddesinde bulunan “yaptırımın” ibaresinin 01.03.2008 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 5739 sayılı Kanunun 4. maddesi ile “tedbirin” olarak değiştirilmesi ile sözü edilen maddenin birinci fıkrasının “a” bendi uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi seçenek yaptırım, diğer bentlerde düzenlenen hususların ise seçenek tedbir niteliğinde olduğu, TCK'nın 50/6. maddesinde hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet savcılığınca yapılan tebligata rağmen otuz gün içinde seçenek tedbirin gereklerinin yerine getirilmesine başlanmaması veya başlanıp da devam edilmemesinin sonuçlarının düzenlediği,

somut durumda ise sanık hakkında bir tedbir niteliğini haiz olmayan, kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği, kaldı ki bu durumun hükmün tesisi aşamasında değil, hükmün kesinleşmesinden sonra infaz aşamasında nazara alınacağı hususu gözetilmeksizin, infazı kısıtlayacak şekilde hapis cezasından çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nın 50/6. maddesi gereğince hapis cezasının infaz edileceğinin ihtarına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususlarda aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4 numaralı paragrafındaki, “TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca 150 gün Adli Para Cezasına çevrilerek,” ibarelerinin hükümden çıkarılması, hükmün 5 numaralı paragrafının, “5- Sanığın ekonomik ve şahsi halleri nazara alınarak,