Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4201 K.2017/9373

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda, İstanbul 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/04/2014 tarih, 2013/211-2014/217 sayılı ilamıyla, sanığın 30/10/2007 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1 maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 02/05/2014 tarihinde kesinleştiği daha sonra,

sanığın, 14/07/2014 tarihinde kasten yaralama suçunu işlediği sabit görülerek sanık hakkında İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/04/2016 tarih, 2014/808-2016/194 sayılı ilamıyla mahkumiyet kararı verildiği ve anılan kararların 15/06/2016 tarihinde kesinleşmesini müteakip, İstanbul 73. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından denetim süresi içinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkındaki 02/05/2014 kesinleşme tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının değerlendirilmesi için yapılan ihbar üzerine, dosya yeniden ele alınıp, 13/06/2017 tarihinde hükmün açıklandığı, görülmekle;

Denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında verilen hükmün herhangi bir değişiklik yapmadan CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca aynen açıklanması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tayin edilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının, TCK'nın 50/4-1, 52/2 maddeleri uyarınca paraya çevrilmesi, temyiz eden tarafın sıfatı dikkate alınarak, bozma nedeni yapılmamıştır.