Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4244 K.2020/1302

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm,sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK’nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın ters yönde seyredip, 116 promil güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak nitelikte alkollü vaziyette araç kullandığının tespit edildiği olayda; kastının yoğunluğu ve meydana gelen tehlikenin ağırlığı gözetilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine, sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması; aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suç tarihi itibariyle TCK'nın 179/3-2. maddesine göre temel ceza miktarı 2 yıla kadar hapis cezası olup, TCK'nın 49/1. maddesinde de süreli hapis cezasının kanunda aksi belirtilmeyen hallerde 1 aydan az olamayacağı belirtilmesine rağmen sanık hakkında 1 ay hapis cezası yerine 30 gün hapis cezasına hükmedilmesi,