Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4598 K.2018/4379

davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, Mahalli Cumhuriyet savcısı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü; Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre Mahalli Cumhuriyet savcısı ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Davacının tutuklandığı tarihler itibariyle davanın 466 sayılı Kanun hükümlerine dayalı tazminat istemine ilişkin olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce benimsenen 06.05.2014 tarih, 2014/141 Esas, 2014/229 sayılı kararında da belirtildiği üzere tazminat davalarının, beraat veya kovuşturmaya yer olmadığına dair kararların kesinleşme tarihinden itibaren her halükarda 10 yıl içinde açılması gerektiği, bu kapsamda tazminat davasının dayanağı olan Afyonkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin, 2000/294 Esas - 2000/542 Karar sayılı ceza dava dosyasında, davacının 16.01.2000 - 12.04.2000 tarihleri arasında tutuklu kaldığı,

26.04.2000 tarihinde beraat kararı verildiği ve beraat kararının 19.06.2000 tarihinde kesinleştiği, davacının hakkında düzenlenen gıyabi tutuklama müzekkeresinin kaldırılmaması nedeniyle 22.06.2001 tarihinde yeniden tutuklanarak 27.06.2001 tarihinde tahliye edildiği,

tazminat davasının ise beraat kararının kesinleştiği 19.06.2000 tarihinden ve davacının hakkında düzenlenen gıyabi tutuklama müzekkeresinin kaldırılmaması nedeniyle yeniden tutuklandıktan sonra tahliye edildiği 27.06.2001 tarihinden itibaren 10 yıl geçtikten sonra 15.04.2014 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi,