Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/4687 K.2017/10326

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: 7201 sayılı Tebligat Kanunun 11/1. maddesine göre vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılmasının zorunlu olduğu, bu zorunluluğa aykırı olarak gerekçeli kararın sanık müdafii yerine sanığa tebliğ edilmiş olması nedeni ile sanık müdafiinin öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

04.10.2005 günü saat 02.40 sıralarında, ...’ın yönetimindeki otomobille yerleşim yeri içinde, tek yönlü, aydınlatması olmayan, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda seyrederken, yol çalışması olan yerde daha önce kaza yapıp, yolda bulunan ... plakalı aracı görüp bu araca çarpmamak için sağa direksiyon kırdığında, otomobilin hakimiyetini kaybedip otomobili yolun sağındaki şarampole düşürüp, devirmesiyle otomobilde bulunan ... vefat ettiği olayda, daha önce kaza yapan ... plakalı araç sürücüsü olan sanık ...’ın kazanın oluşumunda asli kusurlu olduğunun kabul edilmesine karşın, alt sınır aşılarak hak ve nesafete uygun bir ceza tayini yerine,

asgari hadden ceza tayin edilmesi ile sanık hakkında hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu 12.100 TL adli para cezası yerine yanlış hesaplama sonucu 10.900 TL adli para cezasına hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, zaman aşımının gerçekleştiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Hapis cezasının TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri uyarınca adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. paragrafının başına" Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.