KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/4769 E., 2018/12342 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-3-4, 50/6 maddeleri gereğince mahkumiyet
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;
1- Sanığın idaresindeki otomobille gündüzün meskun mahal dışındaki çift yönlü hız sınırın 50 km olarak belirlendiği yolda kendi beyanına göre 95 km hızla seyrettiği ve sola doğru virajlı mevkiiye geldiğinde İzmit'ten Kandıra'ya doğru seyretmekte olan otobüsten yolun sağında inmiş ve yine yolun sağındaki banket üzerinden sanıkla aynı yönde yürümekte olan yayaya çarparak ölümüne sebebiyet verdiği tanık beyanları ve dosya kapsamına göre anlaşılmakla,
Mahkemenin de oluşu bu şekilde kabul etmesine rağmen İstanbul Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen 07.01.2015 tarihli rapordan da anlaşıldığı, dolayısıyla sanığın olayda tam kusurlu olduğunun tespitiyle tam kusurlu sanık hakkında temel cezanın alt ve üst sınırı, kusur durumu, meydana gelen netice ile hak ve nesafet kuralları göz önünde bulundurularak alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle uygun bir cezaya hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde tali kusurlu olduğu kabulüyle alt sınırdan hüküm kurulması,
Kabule göre de;
2- Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi yerine TCK'nın 50/4 maddesi şeklinde gösterilmesi,
3- Sanığın ehliyetinin geçici olarak geri alınmasına karar verilmesi sırasından uygulama maddesinin TCK'nın 53/6 yerine TCK'nın 50/6 maddesi şeklinde gösterilmesi,
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/4769, K. 2018/12342, 18 Aralık 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama