Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/5003 K.2019/133

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin, ölüm ile olay arasında illiyet bağı bulunmadığına, katılan vekilinin ise hükmedilen cezanın az olduğuna, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmaması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Müteahhit olan sanığın eşine ait apartman dairesinde oda genişletilmesi amacıyla bir duvarının yıkımı işi konusunda uzun yıllardır inşaat ustası olan ve bu şekilde bilinen kazalı işçi ile anlaştığı, işçinin duvarı yanlış yöntemle yıkması sebebiyle üzerine devrilen molozlar dolayısıyla kaldırıldığı hastanede tedavisi devam ederken öldüğü olayda, sanığa atfı kabil kusur bulunmadığının anlaşılması karşısından sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince sair yönler incelenmeksizin, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Mesleği müteahitlik olan sanığın iş güvenliği konusunda alınması gereken önlemleri bilmesi gerektiği de gözetildiğinde bilirkişi raporlarına göre de kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında kabul ve gerekçesinde isabetsizlik görülmeyen mahkumiyet hükmünün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.