Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/5039 K.2019/180

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanların soruşturmada kendilerine yapılan uzlaşma teklifini kabul etmedikleri anlaşılmakla, tebliğnamedeki 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesinde yapılan düzenleme sanık lehine olduğundan, söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerektiğine ilişkin bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan ilam bilgilerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;

ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5.fıkrası çıkarılarak yerine “Sanığın, sabıkasında bulunan 23/01/2012 tarihinde kesinleşerek 11/03/2014 tarihinde infaz edilen Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2007/29 E. 2008/160 K. sayılı ilamı ile 765 Sayılı TCK’nın 455/2. maddesi uyarınca verilen 4.125 TL adli para cezası sebebiyle mükerrir olduğu anlaşıldığından,