KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/5324 E., 2020/3441 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- 1-Sanıklar ..., ..., ... hakkında atılı suçtan; CMK’nın 223/2-c den ayrı ayrı beraat
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma
2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında atılı suçtan; TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet 2-Sanık ... ve ... müdafii 3-Malen sorumlu kurum vekili 4-Katılanlar vekili 5-Mahalli Cumhuriyet savcısı
Taksirle öldürme suçundan sanıklar ..., ..., ...‘ın beraatine; diğer sanıklar ..., ... ve ...’nun mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii, malen sorumlu kurum vekili ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelemesinde;
Katılanlar vekilinin yüzüne karşı 05.03.2015 tarihinde verilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 23.03.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Sanıklar müdafileri, malen sorumlu kurum vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelemesinde;
Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;
Olay günü saat 09:00 sıralarında ... İnşaat Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti'de elektrik teknisyeni olarak çalışan ...'in Limanköy köyünde elektrik arızasını giderirken elektrik akımına kapılması sonucu hayatını kaybettiği olayda sanıklar ..., ... ve ...’nın kusurunun bulunmadığına, sanıklar ..., ... ve ...’nun taksirle ölüme neden olmak suçunu işlediklerine ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/5324, K. 2020/3441, 10 Haziran 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama