Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/5873 K.2019/2407

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Antalya.... Noterliğine ait 05.09.2014 tarih ve 24275 sayılı vekaletnamede adı bulunan ve haklarında katılma kararı verilen katılanlar ..., ... ve ... adına hükmü temyiz eden vekilin süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın olayda asli kusurunun bulunmadığına, TCK'nın 85/2. maddesinin olayda uygulanmaması gerektiğine, sanığın adli para cezasını ödeyecek maddi gücü bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin sanığa alt sınıra yakın ceza verilmesine, TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasının ve hapis cezasının paraya çevrilmesinin hatalı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezanın adli para cezasına çevrilmesi sırasında, adli para cezasının 910 gün yerine 900 gün olarak hesap edilmesi nedeniyle, hesap hatası yapılarak sonuçta 18.200 TL yerine 18.000 TL olarak eksik ceza tayini ile adli para cezasına çevrilmesine dayanak teşkil eden uygulama maddesinin gösterilmemesi sureti ile CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının üçüncü ve dördüncü paragraflarında yer alan “900 gün” ibaresinin “910 tam gün” olarak, hükmün dördüncü paragrafında yer alan, “18.000” ibaresinin “18.200” olarak,