Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/5947 K.2019/1538

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanığın kusuru olmadığına, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporunun hükme esas alındığına, ceza miktarına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin ve süre tutum dilekçesi vererek kararı temyiz ettiği anlaşılan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sonucu 16.200 TL adli para cezası yerine yanlış hesaplama sonucu 16.100 TL adli para cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine,