KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/6010 E., 2018/262 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle öldürme
- Hüküm
- Her iki sanık hakkında- TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/2-4.maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet
Karar Metni
346 kelime·2 dk okuma
Taksirle öldürme suçundan sanıkların ayrı ayrı mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ve sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
A- Sanık ...'in temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanığın gıyabında verilip 16.06.2015 tarihinde usulünce tebliğ edilen hükmü CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 24.06.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin, isteme uygun olarak REDDİNE,
B- Sanık ... müdafiinin temyiz talebinin incelenmesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin kusura, eksik inceleme yapıldığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanunun 50/1-a maddesi” yerine, sadece “TCK'nın 50/4. maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,
2- Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin hüküm fıkrasında, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı gerekirken infaz yetkisini kısıtlar biçimde, taksitlerden birisinin süresinde ödenmemesi halinde geriye kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/6010, K. 2018/262, 11 Ocak 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama