Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/6278 K.2019/2040

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17.07.2013 günü saat 19:15 sıralarında, kazadan yaklaşık olarak 1 saat sonra yapılan ölçüme göre 0.98 promil alkollü olduğu tespit edilen sanık sürücü ...'nun yönetimindeki minibüs ile yerleşim yeri içinde, 6 metre genişliğinde, tek yönlü, düz, kuru, eğimsiz, asfalt kaplama köy yolunda Eskişehir istikametinden .... Köyü içerisinde bulunan 837 Sokak üzerinde seyri sırasında, olay mahalli ....

Kahvehane önünde karşıya geçmek için seyrine göre sağından yola giren 1932 doğumlu yaya ...’e aracının ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın vefat ettiği olayda, sanığın kaza sırasında yaklaşık 113 promil alkollü olduğu, mahkemenin de hükmün gerekçesinde alkollü olan sanığın alkollü olmasının da etkisiyle güvenli bir şekilde araç sevk edemeyecek durumda olmasına rağmen idaresindeki araçla bir kişinin ölümüne neden olduğunu kabul etmesine rağmen, uygulama sırasında TCK'nın 22/3. maddesini uygulamaması ve bu maddenin uygulanması durumunda hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK/50-4 gereği adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik inceleme yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2- Adli para cezası taksitlendirilirken, uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 3. bendinin çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine.

TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 605 tam gün olarak belirlenmesine.