Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/6352 K.2019/2043

katılanlar ..., ..., ..., .... ve ... vekili, katılanlar ...,... vekili

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılanlar ..., ..., ..., ... ve ... vekili, katılanlar ..., ... vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.01.2018 tarihli, 2015/962-2018/16 sayılı kararında da vurgulandığı üzere.

TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrasında, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin mahkeme kararında belirtileceği düzenlenmiş olup, adli para cezasını süresinde ödemeyen hükümlüler hakkında cezanın doğrudan doğruya hapis olarak infazı yerine öncelikle kamuya yararlı bir işte çalıştırma suretiyle infazını öngören 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106. maddesinin üçüncü fıkrasında,

hükümlünün kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına ilişkin tedbirin ödenmeyen adli para cezasından çevrilerek belirlenen hapis cezası üzerinden kararlaştırılacağına yer verilmesi nedeniyle anılan düzenlemenin TCK'nın 52. maddesinin dördüncü fıkrasındaki hükmün uygulanma imkanını ortadan kaldırmadığı, dolayısıyla yerel mahkemece ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından,

28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gözetilmeyip, infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine ihtaren karar verilmesinin isabetsiz olması nedeniyle hükmün bozulması gerektiğine dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme yapıldığına, kusura, sanığın beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin sanığın olası kast hükümlerinden sorumlu olması gerektiğine, katılanlar ... ve ... vekilinin sanığın kasıtlı hareket ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

27/05/2012 günü saat 14:50 sıralarında halk otobüsünü sevk idare eden sanık sürücü ...’in, araçta 16 yolcu 1 muavin ile birlikte .... rampası .... sanayi istikametinden gelip, şehir merkezi istikametine seyir halinde iken, SSK köprülü kavşak yan yol üzerine gelip, ışıklara yaklaştığında, aracının hızını azaltmak üzere fren yapmak istediği, ancak frenlerin tutmaması üzerine, kavşak içerisinde kırmızı ışıkta bekleyen araçlara çarpmamak için sağa manevra yapıp 1402. sokağa giriş yaparak Hilton kavşağını geçip, tekrar sola manevra yaptığı esnada kurtaramayarak,

önce sağ ön teker ve aracın ön kısımlarıyla 2378. sokak giriş çıkışında bulunan orta refüje çarptığı, aracın hızını alamayarak sağa yan yatıp takla atması ve orta refüje çarpması neticesinde araçta yolcu olarak bulunan ...’in sağ bacağının ampüte olması nedeniyle organlarından birinin işlevini yitirdiği, hayati tehlike geçirdiği, ... ve ...'ın hayati tehlikeye ve kemik kırığına maruz kalacak şekilde yaralandıkları, ... ve ...'un hayati tehlike geçirdikleri, ....'nın basit tıbbi tedavi ile giderilemez şekilde yaralandığı, ...’in kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı,

..., ..., ...’in ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları ve sanığın tam kusurlu kabul edildiği somut olayda, sanık hakkında adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması;

Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2- Yaşı küçük katılan mağdurlar ... ve ....’e CMK'nın 239. maddesi uyarınca baro tarafından vekil atanmasından dolayı 5320 sayılı Kanunun 5560 sayılı Kanunla değişik 13. maddesi gereğince Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Görevlendirilen Müdafii ve Vekillere Yapılacak Ödemelere İlişkin 2015 Yılı Tarifesi'ne göre tespit edilecek zorunlu vekillik ücretinin yargılama gideri olarak sanıktan tahsil edilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,