Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/6452 K.2018/7809

2- Tehdit suçundan dolayı TCK'nın 106/1-2, 62, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet 3- Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan dolayı TCK'nın 136, 62, 53/1-2-3. maddeleri gereğince iki kez mahkumiyet

Hakaret, tehdit ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: A) Hakaret ve tehdit suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup,

07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla.

16.01.2015 tarihinde hakaret suçundan doğrudan hükmedilen 2240 TL'den ve tehdit suçundan doğrudan hükmedilen 3000 TL'den ibaret mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına, hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmamasına, hükmedilen hapis cezalarının ertelenmemesine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- İncelenen dosyada, sanık ... hakkında 24.03.2014 tarihinde düzenlenen ve 04.04.2014 tarihinde kabul edilen iddianamede; sanık ...'ın, beraber oldukları dönemde mağdur ... tarafından kendisine gönderilen mağdurun müstehcen video ve fotoğraflarını, aralarındaki arkadaşlık ilişkisi sona erdikten sonra, ... isimli facebook hesabından 18.12.2013 tarihinde yayımladığının ve tanık ...'a internet ortamında gönderdiğinin iddia edildiği, 02.06.2014 tarihinde düzenlenen ve 01.07.2014 tarihinde kabul edilen iddianamede de; sanık ...'ın, mağdurun müstehcen resimlerini, 27.02.2014 tarihinde, ... adlı hesabından mağdurun annesine ait facebook hesabına gönderdiğinin iddia edildiği, iki ayrı iddianame ile açılan davaların 01.07.2014 tarihinde birleştirildiği,

Sanık aşamalarda kendisine isnat edilen eylemleri gerçekleştirdiğini ikrar ettiği gibi, gerek tarafların beyanlarına gerek tanıkların anlatımları ile dosyada mevcut internet çıktılarına göre, ifşa edilen video ve fotoğraflarda mağdurun üzerinde sadece iç çamaşırı olacak şekilde yarı çıplak görüntülendiği anlaşılmakla;

Mağdurun fiziksel mahremiyetine ilişkin özel yaşam alanı kapsamındaki görüntülerini, onun bilgisi ve rızası dışında, başkalarının görgüsüne sunan sanığın eylemlerinin, TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında düzenlenen görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu ve sanık en son eylemini 27.02.2014 tarihinde gerçekleştirmiş olup,

bu tarihin 24.03.2014 tarihli ilk iddianameden önce olması nedeniyle hukuki kesintinin oluşmamasından dolayı mağdurun özel hayatına ilişkin görüntülerini ailesi ve arkadaşlarından oluşan yakın çevresine gösterme niyetini taşıyan sanığın mağdura yönelik eylemlerini zincirleme olarak gerçekleştirdiği gözetilerek, sanık hakkında görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan tek bir mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 134/2. madde ve fıkrası gereğince hükmedilecek temel cezanın, aynı Kanun'un 61/1. madde ve fıkrasında yer alan ölçütler dikkate alınarak asgari hadden uzaklaşılarak belirlenmesinden sonra,

hükmolunan cezada TCK'nın 43/1. madde ve fıkrası uyarınca artırım yapılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasındaki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan iki kez mahkumiyetine karar verilmesi ve iddianame tarihleri ile suç tarihleri nazara alınmaksızın ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,