Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/6692 K.2019/2938

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki araçla geceleyin şehir içindeki aydınlatma bulunan çift yönlü yolda 126 promil alkollü olarak seyri sırasında karşı yönden gelen müşteki İlhami idaresindeki aracın şeridine tecavüz etmesiyle ön kısımlarından çarpışmaları sonucu dört kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek, bir kişinin de hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarına etkisi ağır kırık olacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak sebebiyet verdiğinin tespit edildiği ve mahkemece de kabulün bu yönde yapıldığı olayda, temel ceza belirlenirken iki sınır arasında sanığın kusurunun ağırlığı,

meydana gelen netice ile hak ve nesafet kuralları gereği alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna, CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3. maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,