Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/672 K.2019/10382

2863 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 74/1, 74/1-son, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 1 ay 10 gün hapis ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/07/2013 tarihli ve 2013/376 esas, 2013/628 karar sayılı kararının 04/09/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 09/10/2014 tarihinde TCK'nın 86/2, 86/3-a maddesinde tanımlanan eşe karşı basit yaralama suçunu işlediği ve Kayseri 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/1028 esas 2014/689 karar sayılı kararı ile bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği,

hükmün 16/12/2014 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/04/2015 tarihli ve 2014/868 Esas - 2015/368 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Suç tarihinde, sanığın Felahiye Alparslan Köyü Tozlu Mevkiinde kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığından bahisle açılan kamu davası ile ilgili olarak, dosya kapsamı itibariyle olay yerinde yapılan incelemelerde, suça konu kazı çukurlarının yeni kazılmış olup olmadığının, bu kapsamda çukurlardan çıkan toprağın nemli ve taze nitelik taşıyıp taşımadığının, sanığın üzerlerindeki giysilerin kazı yaptığına delalet edecek şekilde tozlu ya da çamurlu vaziyette olup olmadığına dair herhangi bir tespitin yapılmamış olması, jenaratör ve üçlü priz dışında kazma, kürek, dedektör ya da kazmaya yarayacak herhangi bir aletin ele geçirilmemesi,

kolluk kuvvetlerince sanığın kazı yaparken görüldüğüne dair herhangi bir tespitin bulunmaması karşısında sanığın ve haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen temyiz dışı diğer sanıkların savunmalarında piknik ve sohbet amaçlı toplandıklarına, kazı yapmadıklarına yönelik birbirleriyle uyumlu savunmalarının aksine sanığın kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptığına ve atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla; bu itibarla sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanık hakkında hükmün açıklanması sırasında dayanak kanun maddesi olan CMK’nın 231/11 maddesinin gösterilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin gözetilmemesi,

3-TCK'nın 63. maddesi uyarınca sanığın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsup edilmesine karar verilmemesi,