Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/7219 K.2019/3309

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ... zorunlu vekilinin, 10/03/2015 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmü, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesindeki 1 haftalık yasal temyiz süresimden sonra 18/03/2015 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin kusura ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olayda kusuru bulunmayan sanık hakkında CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın suçu işlediği sabit olmadığından CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının (1.) bendinde yer alan "Sanığın üzerine atılı suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince BERAATINA" ibaresinin kaldırılarak,