Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/7357 K.2018/3870

uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarihli ve 2010/140 - 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kocaeli (kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/539 Esas, 2014/154 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK'nın 106/1-1. cümlesi maddesinde düzenlenen tehdit suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümle maddesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının

anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, sanık hakkında Kocaeli (kapatılan) 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/539 Esas, 2014/154 Karar sayılı ilamındaki "hakaret" suçu bakımından kurulan hükmün TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,

2)Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan hüküm kurulduğu sırada yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 179/3. maddesi delaletiyle 179/2. maddesinin belirtilmesi gerekirken sadece 179/3. maddesinin belirtilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, sanık hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin üçüncü paragrafındaki "suç nedeniyle" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "hakaret suçu nedeniyle" ibaresinin eklenmesi,