KÜNYE
12. Ceza Dairesi 2017/752 E., 2020/288 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- 1-Sanık ... hakkında; beraat
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma
2-Sanıklar ... ve ... hakkında; TCK'nın 89/1, 89/3-a.b, 62/1, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanık ...'in beraatine, sanıklar ... ve ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde inşaat işçisi olan katılanın, çalışmakta olduğu inşaatta, malzeme indirilmekte kullanılan vinç sisteminin yerinden çıkması ve üzerine düşmesi sonucu ağır şekilde yaralandığı, katılanın yaralanmasının duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olduğu olayda;
Sanık ...'nin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması ve ve süresi içerisinde talepte bulunulmaması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
1-Sanık ...'in beraatine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın cezalandırılması gerektiğine, eksik incelemeyei beraat kararının yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
2-Sanıklar ... ve ...'nin mahkumiyetine ilişkin hükümlere yönelik, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi yerine, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmayarak, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2017/752, K. 2020/288, 9 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama