Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/7614 K.2019/4830

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya incelenen dosya kapsamına göre katılanın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Kartal Adli Tıp şube Müdürlüğünün 05.11.2014 tarih ve 2014/28949 sayılı raporunda katılana ait 26.06.2014 tarihli raporunun incelenmesinde “spinal hassasiyet olduğu” belirtilmekle beraber travmatik lezyon tarif edilmediği kanaatinin bildirildiği,

ancak katılanın alınan beyanında vücudunda olaydan dolayı herhangi bir yaralanma olmadığını, olaydan dolayı şok geçirdiğini, serum takılıp taburcu edildiğini belirttiği görülmekle 05.11.2014 tarihli raporda "travmatik lezyon tarif edilmediği" şeklinde bir tespit var ise de herhangi bir tıbbi müdahale ve harici bulgu bulunmayan hallerde de kişinin vücuduna acı veren veya sağlığının ya da algılama yeteneğinin bozulmasına yol açan durumların da yaralanma olarak kabul edilmesi gerektiği anlaşıldığından,

sanık hakkında delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu, “müştekide olaydan kaynaklı herhangi bir yaralanma meydana gelmediği , sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmamış olduğu” gerekçeleriyle beraatine karar verilmesi,

2-Meskun mahalde gündüz vakti açık havada bölünmüş iki şeritli virajlı ve eğimli caddede seyir yönünde trafik ışığı bulunan katılanın idaresindeki otomobille sola dönüp geçmek isterken, seyrine göre sağından ve seyir yönünde trafik ışığı bulunan sanığın idaresindeki çekicinin sağ ön kısımlarıyla, katılanın aracının sağ yan kısımlarına çarptığı ve her iki tarafında diğer aracın kırmızı ışıkta geçtiğini iddia ettiği olayda; kusur oranının net şekilde tespiti için olaya ilişkin CD görüntüleri de incelenmek suretiyle Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesinden rapor alındıktan sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Kabule göre ise;

Sanık hakkında beraat hükmü kurulurken, uygulanan kanun maddesinin fıkra ve bendinin yazılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle aynı Kanun'un 232/6. madde ve fıkrasına aykırı hareket edilmesi,