Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2017/7705 K.2019/3761

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, hakkında lehe hükümlerin ve CMK 231 ile TCK 50.51 hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen temel ceza miktarı üzerinden, katılanın vücudunda kemik kırığı oluştuğu, hayati tehlike geçirdiği ve organlarından birinde işlevinin sürekli zayıflaması olduğu belirtilerek TCK'nın 89/2-a, b, e maddeleri uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde katılanın sadece organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması niteliğinde yaralandığı belirtilerek aynı kanunun 89/2-a maddesi uyarınca cezada artırım yapılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322. maddesi uyarınca, hükmün temel ceza miktarında artırım yapılmasına ilişkin (2) maddesinde "organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "hayati tehlike geçirmesine ve kemik kırığına" ibaresinin eklenmesi, aynı maddede yer alan "89/2-a" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "89/2-a, b, e" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.